Karanlık Köşe

Ortadoğu’daki herkes hakimiyet alanlarının yeniden inşa sürecinde birbirlerinin ayağına basmadan pozisyon almaya çalışıyor. Her devletin diğer devletlere karşı sosyal, politik ve askeri tehdit unsurları teyakkuz halinde bekliyor. Yazı dizimin başlığını “Meksika Açmazı” metaforuyla ilişiklendirmem bu sebepledir. Ancak şuna da hazırlıklı olmalıyız. Ortadoğu’daki iç veya dış aktörlerden biri, Tarantino filmlerindeki gibi açmazı bilerek, yanlışlıkla yahut şartların mecbur bırakmasıyla ihlal ederse ortalık fena karışabilir. Bir taraftan küresel tehdit olarak Çin’in, diğer yandan Avrupa kıta tehdidi olarak Rusya’nın yükselen varlıkları ABD ve AB’de fazlasıyla tedirginlik yaratmış durumda. Büyük Ortadoğu Projesi’yle (BOP) tasarlanan yeni düzen kadük kaldığından ve eski usül psikolojik harp ve sömürge enstrümanlarının yerini “new age” küresel kültür aparatları ve silahları aldığından yepyeni bir yaklaşım ve planla önümüzdeki döneme hazırlanılıyor. Yahudi aklının faşizan enaniyetiyle Vaad Edi...

14 yıl kadar önce Suriye İç Savaşı’nın başladığı ilk aylarda “ Kıyamet Suriye’den kopacak ” şeklinde bir mesaj paylaşmıştım. Bölgeyle amatörce ilgilenen biri olarak çok şey bildiğimden değil de daha çok sezgilerime dayanarak yazmıştım o ibareyi. Bu sezgiler muvacehesinde müteakip yıllarda her gün 3-4 saat vakit ayırarak Suriye’deki savaşı takip etmiştim. Kıyamet kopacak mı bilmem ama sanki Suriye üzerinden dünyanın büyük aktörleri arasında büyük bir kavga çıkacak ve birçok denge değişecek. Hepinizin bildiği gibi İsrail Gazze’de iki yıl boyunca katliam yaptı. Bu vahşi soykırıma Batı dünyası olağanüstü tepki verdi. Tabi bu sıradan insanlar için cari bir tepkiydi. Katliama sadece başta İspanya ve Norveç olmak üzere 3-5 ülke güçlü tepki verebilirken devlet yönetimlerinin bir kısmı gayet cılız ses çıkarabilmiş, ABD, Almanya, Hindistan, Avusturya, Sırbistan, Macaristan gibi ülkeler İsrail’in arkasında durmuştu. Bu arada Latin Amerika’da da coşkun tepkilere şahit olmuştuk. Toplamda Hristiya...

19 Ekim’de KKTC’de CB seçimleri olacaktı. İsrail’in Kıbrıs iştahası seçimleri kritik hale getirmişti. Tabiri caizse TC’ye biat etmiş olan mevcut CB Ersin Tatar’ın karşısında Tufan Erhürman yarışıyordu. Seçimlerden üç gün önce PKK’dan ses geldi. Murat Karayılan “ Dananın kuyruğu Kıbrıs’ta kopacak ” derken ellerini ovuşturarak yaklaşan tehlikeyi haber veriyordu. Türkiye’nin Tatar’a tam desteğine rağmen Erhürman seçimleri rahat şekilde kazandı. Erhürman’ı destekleyen kitle yüzünü Türkiye değil AB’ye dönmüş, Türkiye’nin Kıbrıs’taki varlığından rahatsız, kültür kodları itibarıyla Türkiye’ye uyumlu olmayan insanlardı. İşte tehlike tam da buradaydı. Vatan, millet, din, devlet gibi dertleri olmayan bu güruhun adayı seçilince Kıbrıs elden uçup gidecekti. İlk ses Bahçeli’den geldi. Seçimlerin hükümsüz, katılımın az olduğunu söyleyip salvolar savurdu. Halbuki Ersin Tatar’ın CB olduğu seçimlerde katılım azdı. Bu vaveyla mızıkçı ve zorba bir yaklaşımdı, tam da MHP’ye yakışan cinstendi. Oysa Erdoğan...

Yaklaşık bir yıl boyunca dönmedolap gibi Türkiye, Suriye, İsrail, ABD ve SDG’den aynı mesajları dinleyip duruyorduk. Türkiye, Suriye ve ABD, Suriye’nin tek devlet olması gerektiğini ve SDG’nin silah bırakarak Suriye devletine katılmalarını vurguluyordu. Türkiye fazladan SDG’yi sürekli tehdit ediyordu. SDG ise silah bırakmayacağını, federatif yapı istediğini söylüyor ve bunun haricinde hiçbir çözümü kabul etmeyeceklerini belirtiyorlardı. Türkiye’nin tehditlerine de “gerekirse savaşmaya hazırız” diyerek meydan okuyorlardı. Diğer taraftan İsrail, Suriye’nin yekpare devlet yapısına karşıydı ve Türkiye’nin Suriye üzerindeki nüfuzunu azaltmaya yönelik operasyonlar peşindeydi. Türkiye de İsrail’in “Vaad Edilmiş Topraklar” hülyasını tehdit kabul ederek bu hayalden vazgeçilmesi yönünde başlarda dolaylı olan uyarılarını doğrudan yapma eğilimine girmişti. Akdeniz’deki doğalgaz kardeşliği sırasında başlayan İsrail - Yunanistan - Güney Kıbrıs birlikteliği İsrail’in İran saldırısı sırasında iyid...

Türkiye her hafta askeri personel ve techizat yığınağı yapıyor ve SMO ve Suriye hükümeti ordusuna hazır olmaları konusunda bildiri geçiyordu. MİT’e bağlı SİHAlar nokta atışı suikast düzenliyor, zaman zaman uçaklarla, çoğu zaman da topçu ateşiyle SDG mevzi ve karargahlarını vuruyordu. Her ay 100’den fazla terörist etkisiz hale getiriliyordu. Buna mukabil Mazlum Abdi, 14 Ağustos’da “ Bedeli her ne olursa olsun devrimin kazanımlarını korumakta kararlıyız ” açıklamasını yaparken,SDG de sık sık kendi kontrolünde bulunan Arap mahallelerine baskınlar düzenleyerek Suriye hükümeti yanlısı insanları tutukluyordu. SDG, Şeddadi’deki eski ABD üssünde canlı mühimmat eğitimi düzenlemiş, koalisyon helikopterleri de bölgede onları korumak için emniyet uçuşları gerçekleştirmişti. DEM Parti bir aydır Öcalan’la görüştürülmediklerini, başmüzakerecinin Öcalan olduğu ve bu durumun süreci tıkadığını deklare etti. Bu arada Şam ve Tel Aviv arasında süregelen güvenlik anlaşması müzakereleri bir dizi ön görüş...

Dönelim Süveyda’ya. Süveyda Suriye’nin 14 vilayetinden biri. Başkenti Es-Süveyda eyalete ismini vermiş. Merkezin nüfusu 75.000 civarında, yani kasabadan hallice bir yer. Eyaletin toplam nüfusu da Bedeviler sürülmeden önce 360.000 idi. Diğer ilçelerinde ve başkentte çoğunlukla Dürziler yaşıyor, bir miktar Hristiyan ve Sünni Müslüman da mevcut. Kırsal alanda da Bedevi Sünni aşiretlerin ağırlığı var. Şimdi gelelim konuya: Dürzilik nedir? Dürzilik, müsteşrikler ya da teologlar arasında İslam mezhebi olarak nitelense de, tüm Sünni ve Şii İslam dünyasında sapkın mezhep olarak addedilirler. Türkiye’de “dürzü” kelimesi güvenilmeyen, namusu olmayan manasına, hakaret sıfatı olarak kullanılır. Sünni dünyada Dürzilik’e bakış açısını buradan anlayabilirsiniz. İslam’ın temel mottosu olan vahdete mugayir inanışları var. “Sonsuz ruh”a ve bunun doğal uzantısı reenkarnasyona inanan bir topluluk. İsmini, Dürziyye’nin yaygınlaşmasına çok katkıda bulunmuş olan Anuş Tegin Ed-Derzi’den alır (Derzi, Farsça’...

Tüm bu gelişmelerin arasında, 12 Haziran’da, İsrail İran’a saldırdı. İran’ı oldukça yıpratan bu saldırıdan sonra herkeste hissi gablelvuku oluştu. İsrail’in sonraki hedefi Türkiye’ydi. Nitekim Bahçeli saldırıdan iki gün sonra “ İran’a yapılan operasyon bir yönüyle Türkiye’ye verilmiş sinsi bir mesajdır. Nihai hedef Türkiye’dir ” açıklaması yaparak insanların hislerine tercüman oldu. Sonrasında gerek İsrail ve Türkiye, gerekse başka ülkelerin medyalarında bu minvalde yazılar yazıldı, konuşmalar yapıldı. Türkiye’den de sık sık İsrail’e karşı İslami birlik çağrıları gelmeye başladı. Kaoslardan beslenen ve puslu havalarda kendisine çıkar sağlamasıyla maruf PKK’nın İran’daki kolu PJAK İran halkını ayaklanmaya çağırdı. İran rejimi aleyhine, İsrail’in saldırısını benimseyen demeçler verdiler. Öcalan’ın çıkışlarına rağmen PKK’da da barışa yönelik bir atılım yoktu. Bilakis kablolu dronlarla Irak’da Türk ordusuna saldırılar düzenlemeye devam ediyorlardı. Asıl mesele Suriye’deydi. Suriye’de PKK...