Karanlık Köşe

Türkiye, Suriye üzerinden Ortadoğu’ya akacak akmasına da İsrail çok şiddetli direnç gösteriyor. Büyük aktörlerin makro planları ile İsrail’in mikro planları arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanan gerilimin sonuna yaklaşılıyor. Diplomaside İsrail’e karşı büyük öfke var. Çünkü her geçen gün aleyhine işleyen ABD, İsrail’in mevzuyu tıkama çalışmalarından ikrah etmiş durumda. Benim tahminim her şeye rağmen planın yürürlüğe gireceği şeklinde. Bu durumda SDG fesholunacak, hatta uzun vadede Dürzi ayaklanmacılar da bertaraf edilecek. Suriye yekpare bir yönetime ve toprak bütünlüğüne kavuşacak. Son problem olan Golan Tepeleri bile çözülecek. İsrail, yaklaşık 60 yıldır işgal ettiği bu topraklardan çekilmek zorunda kalacak. Bunu da karşılıklı güvenlik anlaşmaları çerçevesinde çözecekler. Suriye bütün risklerden yalıtıldıktan sonra yeni bir süreç başlayacak. Türkiye ve Suriye arasındaki entegrasyon süreci nasıl ilerleyecek? Yukarıda yaptığım tahminler gerçekleşirse bizi hangi ihtimaller bekliyor, b...

Şimdilerde çok hevesim kalmasa da çocukluk ve gençlik yıllarımda fanatik Trabzonsporluydum. Bilirsiniz, o çağlarda insan şahsiyeti tam oturmadığından kendisini başkaca dış etiketlerle ifade eder. Ortalama bir erkek çocuğu için tuttuğu takım, bu bağlamda en çok öne çıkan ve sahiplendiği aidiyettir. Yine aynı çerçeveden hareket edersek ilerlemiş yaşlarına rağmen takım fanatizmi cari olan bir erkeğin, hala ergenlikten çıkamamış olduğunu söyleyebiliriz. İyi yönden ele alırsak da henüz gençlik ateşi sönmemiştir diyebiliriz. Futbol, ilkokula başladığım sene radarıma girmişti ve ailemin de etkisiyle Trabzonspor’u tutmaya başladım. Bütün maçları radyodan takip ediyor ve yedekleriyle beraber kadromuzu ezbere biliyordum. Hatta spikerlerin futbolcuların oyunlarıyla ilgili yorumlarını aklımda tutar, seyretmediğim halde o yorumları kendi fikrim gibi anlatırdım. Mahalledeki abilerin bana maçla ilgili sorular sorup, cevaplarıyla eğlendiklerini de hatırlıyorum.  Bende öyle bir tutku ve fanatizm ge...

Sevdiğim bir kardeşim, 14. bölümü yayınlamamın akabinde bana bir yazı gönderdi. Mehmet Ali Gelibolu imzası taşıyan bu yazı, ünlü stratejist John Mearsheimer’in görüşleri üzerine bina edilmiş. Yazının linkini buraya bırakıyorum ve okumanızı tavsiye ediyorum. Yazının bana yollanmasının nedeni Mearsheimer’le benzer görüşlere sahip olmamız. Önümüzdeki dönemde Avrupa’nın çökeceğini ve özne konumunu kaybedeceğini vurgulamış. Aslında ben de bunu Çayna başlıklı yazımda ve daha öncesinde de yazmıştım. Ancak Avrupa’yla ilgili görüşlerine birkaç şerh düşmek zorundayım. Bu vesileyle  kısaca geçtiğim Avrupa bahsini de biraz genişletmiş oluruz. Öncelikle şunu söylemeliyiz. İngiltere’yi dışarıda bırakırsak Kıta Avrupası 2. Dünya Savaşı’ndan beridir önemli bir aktör değildi zaten. Bizim ülke içi komplekslerimizden dolayı gözümüzde büyüttüğümüz etki gücü oldukça zayıf bir kıtaydı. Evet, ekonomik durumları, konforları yerindeydi, kendilerine göre huzurlu bir ortam tesis edebilmişlerdi. Fakat 80 ...

ABD, Çin’i ekonomi üzerinden vurmak zorunda. Bu Çin’i dağıtmaz, yok etmez veya küçültmez. Sadece hızını azaltır, ki bu da az bir başarı değildir. Mesela ABD markalarının Çin’de üretilmesini engelleyip başka ülkelere kaydırabilir. Bunun için işgücü ucuz ama insan kalifikasyonu yüksek ülkeler lazım. Bu tanıma en uygun ülkeler Pakistan, İran, Endonezya, Türkiye, Irak, Suriye, Mısır, Hindistan, Bangladeş, Vietnam, Filipinler gibi Kenar Kuşak ülkeleri. İngiltere’nin eski arka bahçeleri Pakistan ve Hindistan’da köprülerin altından çok sular aktı. Pakistan net bir biçimde Çin’le ittifak halinde. Diğer yandan Batı’nın nüfuzu hala varsa da Hindistan da artık eski Hindistan değil. Çin’in nüfus-kaynak eksenli yükselişini gördükten sonra maymunun gözü açıldı. Bütün pespayeliği ve fukaralığına rağmen Hindistan’ın önümüzdeki 15 yıl içerisinde dünyanın en büyük üçüncü ekonomisi olması bekleniyor. Ayrıca Hindistan da BRICS’in kurucu üyelerinden biri olarak bir ayağını diğer kutba atmış durumda. Trum...

Olan biteni anlamak için Çin’i iyi anlamak gerekiyor. Çin üzerine beş sene önce kaleme aldığım 4 bölümlük yazı dizisine göz atarsanız faydalı olur diye düşünüyorum ( Yazının linki ). İlk bölümünde başkanlık sisteminin önümüzdeki dönemde ülkelere ne gibi avantajlar sağlayacağını anlatmıştım, hala da aynı görüşteyim, başkanlık sisteminin şiddetli bir savunucusuyum. Türkiye’deki başkanlık sisteminin fazlasıyla suistimal edilmiş olması bizim devletimizin ayıbı. Erdoğan ve avanesinin hoyrat yaklaşımları, devletin neredeyse bütün teammüllerinin rafa kalkması, dalkavukluğun liyakati ezip geçmesi, sokaktaki ve bürokrasideki insanların ötekileştirmesi, adaletin maymuna çevrilmesi gibi birçok zaafiyet, kral olunca ilk babasını astıran çingene misali bu yönetim kültürüne aşina olmamamızdan kaynaklanıyor. Umarım yavaş yavaş olgunlaşır ve başkanlık gücünü eline geçirdiğinde istismar edenlerin sigaya çekilebileceği, yahut istismara fırsat tanımayacak düzenlemeleri yapabiliriz. Ama şunu da not düşmek...